Site Rengi

DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 9°C
Yağışlı

Bu dönem yıllar sonra bu fotoğraflarla anılacak

Şiddetli bir yarış. IPA (International Photography Awards – Memleketler arası Fotoğrafçılık Ödülleri)… 120 ülkeden binlerce yarışmacı katılıyor …

Şiddetli bir yarış. IPA (International Photography Awards – Memleketler arası Fotoğrafçılık Ödülleri)… 120 ülkeden binlerce yarışmacı katılıyor. Discovery of the Year 2020’yi, yani Yılın Keşfi büyük mükafatını alansa bir Türk, aslen avukat olan, iki çocuk annesi F. Dilek Uyar…  Müsabakayı kazandığını toplumsal medya hesabından büyük bir coşkuyla duyurdu Uyar… Kendisine de büyük sürpriz olmuş bu ödül… 

Bugüne kadar birçok milletlerarası yarışta birinciliği var; ekseriyetle tekli ve estetik yoğunluklu işler yapıyor. Bu kere 10 fotoğraflık bir COVID serisi hazırlamış Uyar. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde, ağır bakım ve enfeksiyon servisinde çekimler yapmış. “Tekli fotoğraflarımın muvaffakiyet kazanmasından sonra sorumluluk almam gerekiyordu. Bir öykü anlatmalıydım. Tarihi aslında fotoğraflar yazıyor. Yıllar sonra bu devir, bu periyotta çekilen fotoğraflarla hatırlanacak. Onlarca hastaneye, kuruma başvurdum, pandemiyi belgelemek istediğimi yazdım. Hiçbir yerden müsaade çıkmadı. Artık pes etmiştim ki bir Instagram canlı yayınına katıldım. Durumdan bahsettim ve dinleyenlerden bir enfeksiyon hastalıkları uzmanı tabip ‘Gelin ben müsaade işini halledeyim, siz de bana fotoğraf çekmeyi öğretin’ dedi. Bir aya yakın müddet her gün gittim geldim” kelamlarıyla anlatıyor nasıl yaptığını da…

F. Dilek Uyar, avukat. 10 yıldır fotoğraf çekiyor. 5 yıl evvel fotoğrafla daha çok ilgilenebilmek için ofisini kapatmış, bir firmada yarı vakitli şirket avukatlığı yapıyor. İki çocuğu ve eşiyle Ankara’da yaşıyor.

Artık eğitim vereceğim

Pek çok kişi pandemi nedeniyle mecbur kalmadıkça hastaneye gitmezken bir ay boyunca her gün hem de enfeksiyon servisine gitmek korkutucu olmuş mu? Olmuş, hem de çok… Hatta eşi birkaç gün konuşmamış onunla, bu riski aldığı için.

10 yıldır fotoğraf çeken ve bu kadar mükafatı olan bir fotoğrafçı olarak neden hiç stant açmadığını sorduğumda Pandora’nın kutusu açılıyor ve F. Dilek Uyar, Türkiye fotoğrafçılığı için epeyce sert açıklamalar yapıyor: “Şiir yazıp matbaaya parasını verip bastıran şairler üzere standını açan sanatkarlar var artık. Orhan Pamuk bile fotoğraf olmayan işlerle stant açtı. Etiket peşinde değilim, bu iş olacaksa, birileri işimi görüp teklif eder diye bekledim. Geldi de lakin ortaya pandemi girdi. Yoksa martta İstanbul’da açılıyordu standım.”

“Fotoğrafta da öteki sanat kısımlarında vakit zaman konuşulduğu üzere kayırma, klik, ‘akademi-alaylı’ ayrımı var mı” diye de sordum ve birebir açıklıkla cevap verdi Uyar: “Akademik temelim yok, alaylıyım. Dernekçilikle de yetişmedim. Zira dünyaya bakıyorum ve apayrı şeyler konuşulduğunu görüyorum. ‘Buralarda yapılanlar hakikat değil, sığ bakıyorsunuz’ diyebiliyorum. Tahminen de haddimi aşıyorum. Lakin söylüyorum. Bu kısımdaki ‘her şeyi biz biliyoruz’ hali nedeniyle kendi yolumda, kendi metotlarımla ilerliyorum. TFSF’de 3-5 kişilik heyetlerin seçtiği birinciler, milletlerarası yarışlara gidiyor mu? Parasız katılıyorsun o müsabakalara. Mesela AFİAD yarışları, unvan almak, etiket takmak için yapılan, para verip katıldığınız müsabakalar. Matah bir şey üzere sunuyorlar. ‘Alamıyor da eleştiriyor’ demesinler diye girdim. Artık aldığım dereceler benimle son bulursa kimseye yararım olmaz. Tıpkı Orta Güler üzere. O da kendine fotoğraf çekti, kendiyle birlikte bitti. Yetiştirdiği, parlattığı, önayak olduğu kimse olmadı. Ben ne kadar çok bireye örnek ve önayak olursam o kadar başarılı olmuş sayacağım kendimi. Okul beni aşar lakin Ankara’da eğitim vereceğim. Yüz yüze eğitim başlayana kadar da üniversiteler, kulüpler, dernekler, kümeler, kim beni konuşmaya davet ederse katılıp konuşuyorum, bildiklerimi anlatıyorum, yol göstermeye çalışıyorum.”

Kaynak: Hürriyet

 

Kuvvetli bir yarış. IPA (International Photography Awards – Memleketler arası Fotoğrafçılık Ödülleri)… 120 ülkeden binlerce yarışmacı katılıyor. Discovery of the Year 2020’yi, yani Yılın Keşfi büyük mükafatını alansa bir Türk, aslen avukat olan, iki çocuk annesi…

Kuvvetli bir yarış. IPA (International Photography Awards – Memleketler arası Fotoğrafçılık Ödülleri)… 120 ülkeden binlerce yarışmacı katılıyor. Discovery of the Year 2020’yi, yani Yılın Keşfi büyük mükafatını alansa bir Türk, aslen avukat olan, iki çocuk annesi F. Dilek Uyar…  Müsabakayı kazandığını toplumsal medya hesabından büyük bir coşkuyla duyurdu Uyar… Kendisine de büyük sürpriz olmuş bu ödül… 

Bugüne kadar birçok memleketler arası yarışta birinciliği var; çoklukla tekli ve estetik yoğunluklu işler yapıyor. Bu kere 10 fotoğraflık bir COVID serisi hazırlamış Uyar. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde, ağır bakım ve enfeksiyon servisinde çekimler yapmış. “Tekli fotoğraflarımın muvaffakiyet kazanmasından sonra sorumluluk almam gerekiyordu. Bir kıssa anlatmalıydım. Tarihi aslında fotoğraflar yazıyor. Yıllar sonra bu periyot, bu devirde çekilen fotoğraflarla hatırlanacak. Onlarca hastaneye, kuruma başvurdum, pandemiyi belgelemek istediğimi yazdım. Hiçbir yerden müsaade çıkmadı. Artık pes etmiştim ki bir Instagram canlı yayınına katıldım. Durumdan bahsettim ve dinleyenlerden bir enfeksiyon hastalıkları uzmanı hekim ‘Gelin ben müsaade işini halledeyim, siz de bana fotoğraf çekmeyi öğretin’ dedi. Bir aya yakın mühlet her gün gittim geldim” kelamlarıyla anlatıyor nasıl yaptığını da…

F. Dilek Uyar, avukat. 10 yıldır fotoğraf çekiyor. 5 yıl evvel fotoğrafla daha çok ilgilenebilmek için ofisini kapatmış, bir firmada yarı vakitli şirket avukatlığı yapıyor. İki çocuğu ve eşiyle Ankara’da yaşıyor.

Artık eğitim vereceğim

Pek çok kişi pandemi nedeniyle mecbur kalmadıkça hastaneye gitmezken bir ay boyunca her gün hem de enfeksiyon servisine gitmek korkutucu olmuş mu? Olmuş, hem de çok… Hatta eşi birkaç gün konuşmamış onunla, bu riski aldığı için.

10 yıldır fotoğraf çeken ve bu kadar mükafatı olan bir fotoğrafçı olarak neden hiç stant açmadığını sorduğumda Pandora’nın kutusu açılıyor ve F. Dilek Uyar, Türkiye fotoğrafçılığı için hayli sert açıklamalar yapıyor: “Şiir yazıp matbaaya parasını verip bastıran şairler üzere standını açan sanatkarlar var artık. Orhan Pamuk bile fotoğraf olmayan işlerle stant açtı. Etiket peşinde değilim, bu iş olacaksa, birileri işimi görüp teklif eder diye bekledim. Geldi de lakin ortaya pandemi girdi. Yoksa martta İstanbul’da açılıyordu standım.”

“Fotoğrafta da öteki sanat kısımlarında vakit zaman konuşulduğu üzere kayırma, klik, ‘akademi-alaylı’ ayrımı var mı” diye de sordum ve birebir açıklıkla cevap verdi Uyar: “Akademik temelim yok, alaylıyım. Dernekçilikle de yetişmedim. Zira dünyaya bakıyorum ve değişik şeyler konuşulduğunu görüyorum. ‘Buralarda yapılanlar gerçek değil, sığ bakıyorsunuz’ diyebiliyorum. Tahminen de haddimi aşıyorum. Ancak söylüyorum. Bu kesitteki ‘her şeyi biz biliyoruz’ hali nedeniyle kendi yolumda, kendi metotlarımla ilerliyorum. TFSF’de 3-5 kişilik heyetlerin seçtiği birinciler, milletlerarası müsabakalara gidiyor mu? Parasız katılıyorsun o yarışlara. Mesela AFİAD müsabakaları, unvan almak, etiket takmak için yapılan, para verip katıldığınız müsabakalar. Matah bir şey üzere sunuyorlar. ‘Alamıyor da eleştiriyor’ demesinler diye girdim. Artık aldığım dereceler benimle son bulursa kimseye yararım olmaz. Tıpkı Orta Güler üzere. O da kendine fotoğraf çekti, kendiyle bir arada bitti. Yetiştirdiği, parlattığı, önayak olduğu kimse olmadı. Ben ne kadar çok şahsa örnek ve önayak olursam o kadar başarılı olmuş sayacağım kendimi. Okul beni aşar fakat Ankara’da eğitim vereceğim. Yüz yüze eğitim başlayana kadar da üniversiteler, kulüpler, dernekler, kümeler, kim beni konuşmaya davet ederse katılıp konuşuyorum, bildiklerimi anlatıyorum, yol göstermeye çalışıyorum.”

Kaynak: Hürriyet

ETİKETLER: ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.