Site Rengi

DOLAR 7,8360
EURO 9,3498
ALTIN 452,08
BIST 1.344
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 16°C
Az Bulutlu

Joe Biden’la ABD’nin Orta Doğu politikası nasıl şekillenecek?

ABD’nin Orta Doğu siyaseti belirsizlikler, gerilemeler ve tartı noktalarındaki kaymalara karşın genel olarak İsrail’i inançta tutma, İran üzere …

ABD’nin Orta Doğu siyaseti belirsizlikler, gerilemeler ve tartı noktalarındaki kaymalara karşın genel olarak İsrail’i inançta tutma, İran üzere denetim dışı aktörleri etkisizleştirme, Rusya gibisi alternatif güç odaklarını uzak tutma ve petrolün arz güvenliğini sürdürme ekseninde dönüyor. Sonuncusunun bağlamı epey zayıfladı.

Stratejik yönelim olarak tartının Orta Doğu’dan Çin’i kuşatacak formda Asya’ya kayması son devirlerde Orta Doğu siyasetinde boşluklar ve gri alanlar yarattı. Bu, ABD’nin lokal ortaklarının kendi oyunlarını da oynamalarına müsaade verirken, müttefikler ortası uyumsuzluklara da yol açtı.

ABD’nin 46. Lideri seçilen Joe Biden‘ın devrinde siyasetteki gri alanların nasıl dolacağı merak ediliyor.

Bazılarına pervasız gelen ve diplomatik atışmalara yol açan kelamlarına karşın Biden; altı periyot Senato üyeliği, iki devir de lider yardımcılığı sayesinde sistemin işleyişini en güzel bilen siyasetçilerin başında geliyor.

Bu, her şeyden evvel Cumhuriyetçi Lider Donald Trump devrinde Beyaz Saray ile kurumsal yapılarla ortasında yaşanan uyumsuzluğu bitirmeyi vadeden bir profil.

Trump, Suriye’de Fırat’ın doğusundaki güçleri çekip alanı Türkiye’ye bırakma hareketinde olduğu üzere, Pentagon ve Dışişlerini aykırı köşeye yatıran ani kararlar alabiliyordu.

Biden’ın dümene geçmesi temel parametrelerde radikal değişikliklere yol açmayabilir. Tekrar de Biden heyeti sistemin reflekslerine nazaran şekillenmiş temel siyasetlerin yürütülmesinde farklılığını hissettirecek yaklaşım, sistem ve tercihlere sahip.

Bunun tesirini göstereceği alanlar muhakkak: Biden’in öncelikleri Suriye, Kürtler, S-400 ve NATO ile bağlar bağlamında Türkiye’yi; Trump’ın çöpe attığı nükleer muahedeye dönüş gayesi nedeniyle İran ve hasımlarını; pek çok açıdan Rusya’yı ilgilendiriyor.

Çakışma alanları: Suriye, Kürtler ve Libya

Biden’ın Irak, Suriye ve Libya’daki çatışmalarla ilgili yaklaşımı ABD’nin önderlik rolünü üstlenmesi gerektiği istikametinde.

ABD liderlik rolü üstlenecekse, Türkiye ile çakışmalar ya da ayrışmalar kaçınılmaz gözüküyor. Arzulanan rolün ne kadar diplomatik ne kadar askeri olacağı değer kazanıyor.

Trump gelgitlere karşın Irak ve Suriye’den çekilme niyetini korurken, Biden’ın Irak-Şam İslam Devleti’nin (IŞİD) tekrar dirilmesine müsaade vermeme ve Kürtleri muhafaza taahhüdü alanda az da olsa asker tutmayı gerektiriyor. Doğrusu bu hususlarda çizgilerin çok net çizildiği de söylenemez.

Biden’ın dış siyaset danışmanı Antony Blinken, Suriye’de hudutlu sayıdaki Amerikan askeri varlığını ve kuzeydoğuda denetim edilen petrolü, yine inşa sürecine takviye olma teklifiyle birleştirerek, siyasi geçiş için bir koza dönüştürmekten bahsediyor.

Biden’ın danışmanları ABD’nin alandaki askeri varlığına karşın Cenevre süreci dahil siyasi geçişle ilgili çalışmalarda yükünü Rusya lehine yitirdiğini ve bunun bilakis çevrilmesi gerektiğine inanıyor.

Trump ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ortasındaki kimyasal ahengin ne çeşit sürprizler getireceğini bilmedikleri için hem Irak hem Suriyeli Kürtler Biden’ın daha istikrarlı ve inançlı bir siyaset güdebileceğini umuyor.

Ama nihayetinde Trump’ın da Suriye’den çekilme planını Pentagon, CIA ve Dışişleri’nin yönlendirmesiyle İran’ı ihata etme amacına bağlayarak değiştirdiğini biliyoruz.

Yeniden de Biden, Kürtler açısından daha öngörülebilir bir önder sayılıyor. Biden, Trump’ın “Kum ve ölüm” diye tanım ettiği Suriye’den çekilme kararını “Kürtlere ihanet” olarak nitelemişti.

Biden yeri geldiğinde müttefikleri eleştirmekten kaçınmamıştı. 2014’te Harvard’daki konuşmasında “En büyük sorunumuz bölgedeki müttefiklerimiz. Türkler, Suudiler, Emirlikler vs. ne yapıyorlardı? Esad’ı devirme ve vekaleten bir Sünni-Şii savaşı çıkarma konusunda o kadar kararlıydılar ki herkese yüz milyonlarca dolar ve on binlerce ton silah akıttılar. Lakin takviyesi alanlar El Nusra, El Esas ve dünyanın başka yerlerinden gelen cihatçılardı” demişti.

Türk-Rus ortak tahlil sistemlerini sorun edebilir

Pekala Joe Biden cihatçı örgütlerin üslenme alanına dönüşen İdlib’de farklı bir yaklaşım geliştirebilir mi?

Joe Biden’ın da İdlib’i Türkiye’nin müdafaası altında Şam ve ortaklarına karşı bir koz olarak görme eğilimini muhafazası beklenen.

Biden, Trump’ın tersine çatışma alanlarında Türk-Rus ortak tahlil sistemlerini da sorun edebilir.

Biden, Türkiye’nin Libya siyasetiyle de ilişkilendirdiği Doğu Akdeniz’deki hareketlerinin durdurulmasından yana.

ABD, Libya Büyükelçisi Christopher Stevens’ın öldürüldüğü 2012’den beri kendi haline bıraktığı bu ülkede son vakitlerde diplomatik yükünü hissettirmeye başlamıştı. Bu eğilim askeri boyut kazanmadan diplomatik çizgide daha belirginleşebilir. Suriye’nin tersine Libya’da Türkiye ile eşgüdümün daha kolay şekillenmesi de mümkün.

Elbette kurumsal yapıların belirleyici tesiri tüm liderler için geçerli. Yeni devirde önceliğin Türkiye ile ilgileri iki önder ortasındaki özel kanalından çıkartıp kurumsal çerçeveye ve NATO paydaşlığı yerine oturtmak olacağı öngörülebilir.

Müttefiklerle örselenen bağları tamir etme amacı bilhassa Türkiye’nin yakın planda tutulmasını gerektiriyor.

Lakin izlenecek siyasetlerin sonuçları açısından Türkiye’yi kazanmak ya da kaybetmek Biden’ın da yüzleşmekten kaçamayacağı bir ikilem.

Biden, ABD’nin Hasımlarıyla Yaptırımlar Yoluyla Uğraş Etme Yasası (CAATSA) çerçevesinde Kongre’den geçen yaptırım tasarısını önemsiyor. Bu bahiste Lider sıfatıyla göstereceği en son tavır ilgilerin istikametini tayin edecektir.

Varsayım olarak, oyunun Türkiye’yi kazanmak üzerine kurgulanacağı, bu yüzden ABD’nin S-400 ve Halkbank evraklarında sertleşip Suriye ve Kürtler konusunda Ankara’yı teskin etme istikametinde esneyebileceği söylenebilir. Türkiye ile paydaşlığın gidişatı da ABD’nin Suriye siyasetinin şekillenmesinde de tesirli olacaktır.

İran’la eskiye dönüş: Güç bir evrak

Biden’ın en çok konuşulan dış siyaset tercihi İran’la 2015’te imzalanan nükleer muahedeye dönüp, Tahran üzerinde tesirli olabilecek bir diyalog kanalı açmak.

Tahran açısından bu saatten sonra nükleer muahedeye dönüş tüm yaptırımların kaldırılması halinde bir mana söz ediyor.

Kongre’deki güçlü İran zıtlığı dikkate alındığında, Biden’ın bunu yapması sıkıntı gözüküyor.

Yalnızca nükleer programla ilgili yaptırımların kaldırılması düğümü açar mı, şimdilik meçhul.

Nükleer muahedeye dönülürse bu adım Trump vaktinde Körfez ülkeleriyle tekrar yakalanan ahengi sarsacaktır.

Biden’ın dış siyaset takımı İran’ı ana tehdit olarak görüp kuşatma siyaseti izlemek yerine Tahran ile komşuları ortasında diyaloğu destekleyen bir yol öneriyor.

Obama’nın yaklaşımı da bu minvaldeydi. Lakin bilhassa Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn, İran’la müzakereci yoldan çok rahatsızdı.

Trump’ın siyaseti ise İsrail-Arap olağanlaşma süreciyle Tahran’a karşı ortak bir cephe oluşturmak üzerine şurası.

Muhtemelen Suudi liderliğindeki Arap bloku bir evvelki kurguya dönme teklifine direnecektir. Biden’ın Yemen’deki savaşı desteklemediğine ait kelamları de Suudi-Amerikan ekseninin önünde duran bir öbür imtihan.

2014’te IŞİD’e karşı Irak’a yine dönmüş olan Amerikan askeri varlığının geleceğine dair tablo da biraz flu.

Trump Irak’taki askeri varlığı İran’ı kuşatma siyasetinin bir modülüne dönüştürerek işleri karmakarışık hale getirdi.

Biden’ın hassasiyet gösterdiği Kürtlerin yanı sıra Sünniler ve muhakkak Şii bloklar İran’ı dengelemek için Amerikan askerinin kalmasını istiyor.

Bağdat ile Washington ortasında halihazırda tartışılan “stratejik anlaşma” güçlerin statüsü için yeni bir çerçeve oluşturacak. Müzakerelerin gidişatına nazaran Irak’ta Amerikalıların fiilen kullandığı üslerin kalıcı hale gelip gelemeyeceği ya da asker kalacaksa hangi statüde kalacağı aşikâr olacak.

Filistin-İsrail: Büyük yanılsama

Biden’ın başkanlık koltuğuna oturması halinde Trump’ın damadı Jared Kushner’e hazırlattığı “Yüzyılın Anlaşması” çerçevesindeki inisiyatifleri sürdürüp sürdürmeyeceği de merak ediliyor.

Biden Kushner’in Orta Doğu’nun en güçlü probleminde bir barış inisiyatifi yürütecek kapasitede biri olduğuna inanmıyordu.

Ama kim gelirse gelsin, İsrail-Amerikan alakalarının tabiatı değişmiyor.

İsrail 2016’da ABD’den görülmemiş seviyedeki 38 milyar dolarlık yardım paketini Biden sayesinde garantilemişti.

Biden iki devletli tahlile inanıp, yasadışı yerleşimlerin genişlemesine karşı çıkarken, Trump’ın barışı imkansız kılan adımlarını bilakis çevireceğini söylüyor.

Tekrar de öngörü, Trump’ın İsrail lehine sağladığı kazanımları koruyacağı istikametinde. Bunlara Amerikan Büyükelçiliği’nin Kudüs’e taşınması dahil.

Biden, Suriye’ye ilişkin Golan Tepeleri’ndeki ilhakı tanıyan başkanlık kararnamesine de sadık kalabilir. Kendisini “Siyonist” ve “İsrail’in sadık destekçisi” olarak tanımlayan Biden’ın, BAE ve Bahreyn ile başlayan Araplarla İsrail ortasındaki olağanlaşma sürecine tam takviye sunması da bekleniyor.

Bunlarla birlikte Biden, Trump devrinde oluşmuş yeni durum üzerinden Filistin İdaresi’ni muhatap alan görece istikrarlı eski siyasete dönebilir.

Bu siyaset iki devletli tahlili dillendirmeyi, Filistin diplomatik misyonunun Washington’da çalışmasına müsaade vermeyi ve Birleşmiş Milletler’in Filistin’e dayanak programlarına katılmayı içeriyor.

 

ABD’nin 46. Lideri seçilen Joe Biden; altı periyot Senato üyeliği, iki devir de lider yardımcılığı yaptı ve ülkesinde sistemin işleyişini en güzel bilen siyasetçilerin başında geliyor.

ABD’nin Orta Doğu siyaseti belirsizlikler, gerilemeler ve yük noktalarındaki kaymalara karşın genel olarak İsrail’i inançta tutma, İran üzere denetim dışı aktörleri etkisizleştirme, Rusya gibisi alternatif güç odaklarını uzak tutma ve petrolün arz güvenliğini sürdürme ekseninde dönüyor. Sonuncusunun bağlamı oldukça zayıfladı.

Stratejik yönelim olarak yükün Orta Doğu’dan Çin’i kuşatacak halde Asya’ya kayması son devirlerde Orta Doğu siyasetinde boşluklar ve gri alanlar yarattı. Bu, ABD’nin mahallî ortaklarının kendi oyunlarını da oynamalarına müsaade verirken, müttefikler ortası uyumsuzluklara da yol açtı.

ABD’nin 46. Lideri seçilen Joe Biden‘ın periyodunda siyasetteki gri alanların nasıl dolacağı merak ediliyor.

Bazılarına pervasız gelen ve diplomatik atışmalara yol açan kelamlarına karşın Biden; altı devir Senato üyeliği, iki devir de lider yardımcılığı sayesinde sistemin işleyişini en uygun bilen siyasetçilerin başında geliyor.

Bu, her şeyden evvel Cumhuriyetçi Lider Donald Trump devrinde Beyaz Saray ile kurumsal yapılarla ortasında yaşanan uyumsuzluğu bitirmeyi vadeden bir profil.

Trump, Suriye’de Fırat’ın doğusundaki güçleri çekip alanı Türkiye’ye bırakma hareketinde olduğu üzere, Pentagon ve Dışişlerini zıt köşeye yatıran ani kararlar alabiliyordu.

Biden’ın dümene geçmesi temel parametrelerde radikal değişikliklere yol açmayabilir. Tekrar de Biden şurası nizamın reflekslerine nazaran şekillenmiş temel siyasetlerin yürütülmesinde farklılığını hissettirecek yaklaşım, sistem ve tercihlere sahip.

Bunun tesirini göstereceği alanlar belirli: Biden’in öncelikleri Suriye, Kürtler, S-400 ve NATO ile ilgiler bağlamında Türkiye’yi; Trump’ın çöpe attığı nükleer muahedeye dönüş maksadı nedeniyle İran ve hasımlarını; pek çok açıdan Rusya’yı ilgilendiriyor.

Çakışma alanları: Suriye, Kürtler ve Libya

Biden’ın Irak, Suriye ve Libya’daki çatışmalarla ilgili yaklaşımı ABD’nin önderlik rolünü üstlenmesi gerektiği istikametinde.

ABD liderlik rolü üstlenecekse, Türkiye ile çakışmalar ya da ayrışmalar kaçınılmaz gözüküyor. Arzulanan rolün ne kadar diplomatik ne kadar askeri olacağı değer kazanıyor.

Trump gelgitlere karşın Irak ve Suriye’den çekilme niyetini korurken, Biden’ın Irak-Şam İslam Devleti’nin (IŞİD) yine dirilmesine müsaade vermeme ve Kürtleri müdafaa taahhüdü alanda az da olsa asker tutmayı gerektiriyor. Doğrusu bu mevzularda çizgilerin çok net çizildiği de söylenemez.

Biden’ın dış siyaset danışmanı Antony Blinken, Suriye’de sonlu sayıdaki Amerikan askeri varlığını ve kuzeydoğuda denetim edilen petrolü, tekrar inşa sürecine takviye olma teklifiyle birleştirerek, siyasi geçiş için bir koza dönüştürmekten bahsediyor.

Biden’ın danışmanları ABD’nin alandaki askeri varlığına karşın Cenevre süreci dahil siyasi geçişle ilgili çalışmalarda tartısını Rusya lehine yitirdiğini ve bunun aksine çevrilmesi gerektiğine inanıyor.

Trump ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ortasındaki kimyasal ahengin ne tıp sürprizler getireceğini bilmedikleri için hem Irak hem Suriyeli Kürtler Biden’ın daha istikrarlı ve inançlı bir siyaset güdebileceğini umuyor.

Ancak nihayetinde Trump’ın da Suriye’den çekilme planını Pentagon, CIA ve Dışişleri’nin yönlendirmesiyle İran’ı ihata etme maksadına bağlayarak değiştirdiğini biliyoruz.

Tekrar de Biden, Kürtler açısından daha öngörülebilir bir önder sayılıyor. Biden, Trump’ın “Kum ve ölüm” diye tanım ettiği Suriye’den çekilme kararını “Kürtlere ihanet” olarak nitelemişti.

Biden yeri geldiğinde müttefikleri eleştirmekten kaçınmamıştı. 2014’te Harvard’daki konuşmasında “En büyük sorunumuz bölgedeki müttefiklerimiz. Türkler, Suudiler, Emirlikler vs. ne yapıyorlardı? Esad’ı devirme ve vekaleten bir Sünni-Şii savaşı çıkarma konusunda o kadar kararlıydılar ki herkese yüz milyonlarca dolar ve on binlerce ton silah akıttılar. Lakin dayanağı alanlar El Nusra, El Esas ve dünyanın öteki yerlerinden gelen cihatçılardı” demişti.

Türk-Rus ortak tahlil sistemlerini sorun edebilir

Pekala Joe Biden cihatçı örgütlerin üslenme alanına dönüşen İdlib’de farklı bir yaklaşım geliştirebilir mi?

Joe Biden’ın da İdlib’i Türkiye’nin müdafaası altında Şam ve ortaklarına karşı bir koz olarak görme eğilimini müdafaası beklenen.

Biden, Trump’ın tersine çatışma alanlarında Türk-Rus ortak tahlil düzeneklerini da sorun edebilir.

Biden, Türkiye’nin Libya siyasetiyle de ilişkilendirdiği Doğu Akdeniz’deki hareketlerinin durdurulmasından yana.

ABD, Libya Büyükelçisi Christopher Stevens’ın öldürüldüğü 2012’den beri kendi haline bıraktığı bu ülkede son vakitlerde diplomatik tartısını hissettirmeye başlamıştı. Bu eğilim askeri boyut kazanmadan diplomatik çizgide daha belirginleşebilir. Suriye’nin tersine Libya’da Türkiye ile eşgüdümün daha kolay şekillenmesi de mümkün.

Elbette kurumsal yapıların belirleyici tesiri tüm liderler için geçerli. Yeni devirde önceliğin Türkiye ile ilgileri iki önder ortasındaki özel kanalından çıkartıp kurumsal çerçeveye ve NATO iştiraki tabanına oturtmak olacağı öngörülebilir.

Müttefiklerle örselenen alakaları tamir etme amacı bilhassa Türkiye’nin yakın planda tutulmasını gerektiriyor.

Ama izlenecek siyasetlerin sonuçları açısından Türkiye’yi kazanmak ya da kaybetmek Biden’ın da yüzleşmekten kaçamayacağı bir ikilem.

Biden, ABD’nin Hasımlarıyla Yaptırımlar Yoluyla Gayret Etme Yasası (CAATSA) çerçevesinde Kongre’den geçen yaptırım tasarısını önemsiyor. Bu mevzuda Lider sıfatıyla göstereceği kesin tavır bağlantıların tarafını tayin edecektir.

Varsayım olarak, oyunun Türkiye’yi kazanmak üzerine kurgulanacağı, bu yüzden ABD’nin S-400 ve Halkbank evraklarında sertleşip Suriye ve Kürtler konusunda Ankara’yı teskin etme tarafında esneyebileceği söylenebilir. Türkiye ile iştirakin gidişatı da ABD’nin Suriye siyasetinin şekillenmesinde de tesirli olacaktır.

İran’la eskiye dönüş: Güç bir belge

Biden’ın en çok konuşulan dış siyaset tercihi İran’la 2015’te imzalanan nükleer muahedeye dönüp, Tahran üzerinde tesirli olabilecek bir diyalog kanalı açmak.

Tahran açısından bu saatten sonra nükleer mutabakata dönüş tüm yaptırımların kaldırılması halinde bir mana tabir ediyor.

Kongre’deki güçlü İran aykırılığı dikkate alındığında, Biden’ın bunu yapması güç gözüküyor.

Yalnızca nükleer programla ilgili yaptırımların kaldırılması düğümü açar mı, şimdilik meçhul.

Nükleer mutabakata dönülürse bu adım Trump vaktinde Körfez ülkeleriyle yine yakalanan ahengi sarsacaktır.

Biden’ın dış siyaset takımı İran’ı ana tehdit olarak görüp kuşatma siyaseti izlemek yerine Tahran ile komşuları ortasında diyaloğu destekleyen bir yol öneriyor.

Obama’nın yaklaşımı da bu minvaldeydi. Lakin bilhassa Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn, İran’la müzakereci yoldan çok rahatsızdı.

Trump’ın siyaseti ise İsrail-Arap olağanlaşma süreciyle Tahran’a karşı ortak bir cephe oluşturmak üzerine konseyi.

Muhtemelen Suudi liderliğindeki Arap bloku bir evvelki kurguya dönme teklifine direnecektir. Biden’ın Yemen’deki savaşı desteklemediğine ait kelamları de Suudi-Amerikan ekseninin önünde duran bir öteki imtihan.

2014’te IŞİD’e karşı Irak’a yine dönmüş olan Amerikan askeri varlığının geleceğine dair tablo da biraz flu.

Trump Irak’taki askeri varlığı İran’ı kuşatma siyasetinin bir modülüne dönüştürerek işleri karmakarışık hale getirdi.

Biden’ın hassasiyet gösterdiği Kürtlerin yanı sıra Sünniler ve belirli Şii bloklar İran’ı dengelemek için Amerikan askerinin kalmasını istiyor.

Bağdat ile Washington ortasında halihazırda tartışılan “stratejik anlaşma” güçlerin statüsü için yeni bir çerçeve oluşturacak. Müzakerelerin gidişatına nazaran Irak’ta Amerikalıların fiilen kullandığı üslerin kalıcı hale gelip gelemeyeceği ya da asker kalacaksa hangi statüde kalacağı aşikâr olacak.

Filistin-İsrail: Büyük yanılsama

Biden’ın başkanlık koltuğuna oturması halinde Trump’ın damadı Jared Kushner’e hazırlattığı “Yüzyılın Anlaşması” çerçevesindeki inisiyatifleri sürdürüp sürdürmeyeceği de merak ediliyor.

Biden Kushner’in Orta Doğu’nun en güçlü sorununda bir barış inisiyatifi yürütecek kapasitede biri olduğuna inanmıyordu.

Ama kim gelirse gelsin, İsrail-Amerikan münasebetlerinin tabiatı değişmiyor.

İsrail 2016’da ABD’den görülmemiş seviyedeki 38 milyar dolarlık yardım paketini Biden sayesinde garantilemişti.

Biden iki devletli tahlile inanıp, yasadışı yerleşimlerin genişlemesine karşı çıkarken, Trump’ın barışı imkansız kılan adımlarını aksine çevireceğini söylüyor.

Tekrar de öngörü, Trump’ın İsrail lehine sağladığı kazanımları koruyacağı istikametinde. Bunlara Amerikan Büyükelçiliği’nin Kudüs’e taşınması dahil.

Biden, Suriye’ye ilişkin Golan Tepeleri’ndeki ilhakı tanıyan başkanlık kararnamesine de sadık kalabilir. Kendisini “Siyonist” ve “İsrail’in sadık destekçisi” olarak tanımlayan Biden’ın, BAE ve Bahreyn ile başlayan Araplarla İsrail ortasındaki olağanlaşma sürecine tam dayanak sunması da bekleniyor.

Bunlarla birlikte Biden, Trump devrinde oluşmuş yeni durum üzerinden Filistin İdaresi’ni muhatap alan görece istikrarlı eski siyasete dönebilir.

Bu siyaset iki devletli tahlili dillendirmeyi, Filistin diplomatik misyonunun Washington’da çalışmasına müsaade vermeyi ve Birleşmiş Milletler’in Filistin’e dayanak programlarına katılmayı içeriyor.

ETİKETLER: , , , ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.